جلسه‌ی سوم از سمینارهای اقتصادی شریف روز یک‌شنبه ساعت ۱۱:۳۰در کلاس ۶برگزار می‌گردد. در این جلسه آقای علی سعادتی‌نیا چکیده‌ای از مطالب پایان‌نامه‌شان را ارائه خواهند کرد. عنوان پایا‌ن‌نامه‌ی ایشان این است: «ارزشگذاری پروژه‌های فناوری پیشرفته  به روش ارزشگذاری اختیارهای واقعی(ROV) (موردكاوی صنعت پلیمر)»

خلاصه‌ی کار ایشان را از اینجا دریافت کنید.

برنامه‌ی جلسات هفته‏های آینده به این شرح است:

۵ آبان، آقای علی سعادت نیا، ارزشگذاری پروژه‌های‌ فناوری پیشرفته  به روش ارزشگذاری اختيارهای واقعی(ROV) (موردكاوی صنعت پلیمر)

۱۲ آبان، آقای مزدک محتشم، تهیه نقشه‌ی فقر، مورد ایران

۱۹ آبان، خانم صفورا معینی، عوامل موثر بر قیمت مسکن در بلندمدت برای کلان شهرهای ایران

۲۶ آبان، خانم فاطمه برهانی، بررسی تأثیر تغییرات نسبت جنسیتی بر اجزای عرضه نیروی کار خانوار

مطابق رویه جلسات قبلی، هر هفته خلاصه‏ای از مطالبی که قرار است در هفته بعدی ارائه شود، در وبلاگ قرار داده می‏شود. ضمن این‏که ممکن است در این میان از حضور اساتید نیز در جلسات‏مان بهره‏مند شویم، که در این صورت تغییراتی در برنامه هفته‏های آتی ایجاد خواهد شد.

نوشته کوتاهی که در ادامه می‏آید، متنی است که آقای جوشقانی در نقد و بررسی جلسه اول برای بلاگ فرستاده‏اند:

به نظرم اگر از همین شروع کار، نکات منفی‌ای که در جلسات دیده می شود را به یکدیگر اطلاع دهیم، می‌توان به آینده این برنامه امیدوارتر بود. به همین خاطر ترجیح دادم که خودم به عنوان اولین منتقد از جلسه نکات منفی را بیان کنم، تا شاید سایر دوستان هم نکاتی را که از چشم من دور بوده را گوشزد کنند.
اولین عیب برنامه این بود که با ۱۵ دقیقه تأخیر شروع شد. البته باید ذکر کنم که تاخیر به دلیل دیر آمدن دوستان بود!
دومین عیبی که در ارائه دیده می شد این بود که سؤالاتی که در این موضوع در ذهن من به وجود آمده بود به طور کامل به شما منتقل نشد. به عبارتی من زمان کافی برای انتقال این سؤالات تخصیص ندادم. هم چنین کارهایی که برای ادامه این تحقیق می توان انجام داد از یادم رفت!
سایر نواقص را منتظر می مانیم تا شما به ما بگویید. ضمناً از بیان هر پیشنهادی که برای مفیدتر برگزار شدن این جلسات دارید دریغ نکنید.

خلاصه‌ای از گزارش پیشنهادیه را هم می‌توانید دریافت کنید. برای آشنایی بیشتر با این موضوع و ادبیات آن، مطالعه این خلاصه را اکیداً توصیه می کنم. اگر حوصله این کار را ندارید، فقط به مراجعی که در این کار استفاده شده است نگاهی بیاندازید و با مهم ترین افرادی که در این حوزه کارهای شاخصی انجام داده‌اند آشنا شوید.

جلسه اول از سمینارهای اقتصادی شریف، روز یکشنبه ۲۱ مهرماه ساعت ۱۱ در سالن دکتر مشایخی، برگزار می شود. در این جلسه آقای حسین جوشقانی سمیناری با عنوان "بررسی نقش اشتغال و بازار نیروی کار در افزایش اثرگذاری رشد اقتصادی بر کاهش فقر در اقتصاد  ایران" ارایه خواهند کرد. ارایه ایشان مبتنی بر پیشنهادیه پایان نامه ارشدشان با راهنمایی دکتر داود سوری است. متنی که در ادامه می آید، مقدمه ای بر بحث این جلسه است و مطالعه آن می تواند در درک موضوع و مشارکت در جلسه کمک کند. 

  بدون هیچ تردیدی یکی از بزرگترین چالش‌های پیش روی کشورهای در حال توسعه فقر و گستردگی آن است و از این رو کاهش فقر یکی از مهم ترین اهداف سیاست گذاران در این کشورهاست. امروزه تقریباً تردیدی وجود ندارد که کاهش دائمی و پایدار فقر بدون رشد اقتصادی امکان پذیر نیست.  این امر در مطالعات تجربی بسیاری که به صورت سری زمانی، مقطعی و بین کشوری انجام شده است، به اثبات رسیده است. به همین دلیل افزایش رشد اقتصادی مهم ترین توصیه کارشناسان به این کشور‌ها برای مبارزه با فقر است.

از سوی دیگر یکی از عوامل اثر گذار بر رشد اقتصادی، اشتغال و فضای کسب و کار است. مطالعات زیادی در این زمینه انجام شده است که نشان می‌دهند اثر این عامل بر رشد اقتصادی کاملاً معنادار است به طوری که در بعضی از کشورهای در حال توسعه، نامناسب بودن فضای کسب و کار سبب جلوگیری از رشد اقتصادی شده است  در حالی که سهولت جابجایی در بازارکار از عوامل افزایش رشد اقتصادی برخی از این کشورها برشمرده می‌شوند.

حال سوال مهمی که مطرح است این است که آیا رشد اقتصادی در تمام کشورها به یک اندازه فقر را کاهش می‌دهد؟ پاسخ به این سوال منفی است. راوالیون (2004)  نشان داده است که هر یک درصد رشد اقتصادی در کشورهای درحال توسعه می‌تواند از 0.6 تا 4.3 درصد فقر را کاهش دهد. به عبارتی کشش کاهش فقر نسبت به رشد اقتصادی، از 0.6 تا 4.3 تغییر می‌کند. این بدان معنا است که اثر بخشی رشد اقتصادی بر کاهش فقر در برخی کشورها تا بیش از هفت برابر دیگر کشورها است. بنابراین اثر رشد اقتصادی بر کاهش فقر گستره وسیعی داشته و در حالی که می‌تواند اثر بسیار بزرگی بر کاهش فقر داشته باشد، گاهی این اثر  بسیار جزیی است.

این‌که چه عواملی  بر کشش کاهش فقر نسبت به رشد درآمد موثر‌ند، سوالی است که مطالعات زیادی در مورد آن انجام شده است. عواملی چون نابرابری اولی در، توزیع درآمد و تغییرات آن، رشد اقتصادی بخش‌های مختلف اقتصاد و بازار نیروی کار در توضیح این موضوع مطرح شده است. ولی از آن جا که بیشتر درآمد افراد فقیر از طریق درآمد حاصل از کار به دست می‌آید، تنها راه خروج این افراد از فقر افزایش دستمزد و درآمد آن‌ها است. به عبارت دیگر بازارکار به عنوان مکانیسم انتقال منافع حاصل از رشد اقتصادی به فقرا عمل می‌کند. از این رو به نظر می‌رسد که اشتغال و کارایی بازار کار نقش مهمی در افزایش اثر‌گذاری رشد اقتصادی بر کاهش فقر داشته باشند.

چگونگی بازار نیروی انسانی از دو طریق بر کاهش فقر اثر دارد. اول این‌که می‌تواند سبب افزایش و یا کاهش رشد اقتصادی شود و رشد اقتصادی نیز مهمترین عامل در کاهش فقر بیان شده است. دوم آن که بازار نیروی کار و شرایط حاکم برآن می‌تواند اثر‌گذاری رشد اقتصادی بر کاهش فقر را افزایش دهد. سوالی که در این تحقیق به دنبال بررسی آن هستیم اثر دوم بازار نیروی کار بر کاهش فقر است. می‌خواهیم بررسی کنیم که اولاً به طور کلی بازار نیروی کار چه شرایطی باید داشته باشد تا فقرا از رشد اقتصادی سهم بیشتری ببرند و دوماً در ایران شرایط اشتغال و بازار نیروی کار به چه صورتی است.

به همین منظور بخش دوم پیشنهادیه، مرور کوتاهی بر نظریات مختلف در این زمینه دارد و در بخش سوم موضوع دقیق تحقیق معرفی شده و فرضیات تحقیق در بخش چهارم مطرح می‌شوند. روش انجام این تحقیق موضوع بخش پنجم است و در دو بخش پایانی سازمان‌های استفاده کننده از این تحقیق و زمان بندی انجام آن بیان می‌شود.